0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 หนึ่งห้วงความคิดลวงอริยะ ปราณโกลาหลเพาะเมล็ดเนตรทอง

นอกกระท่อมมุงจาก แสงแห่งฟ้ายังคงเดิม

จิตเทวะอันกว้างใหญ่ไพศาลไม่กี่สายที่กวาดผ่านสามภพเหล่านั้น พาเอาความไม่ยินยอมและความสงสัยแคลงใจ ในที่สุดก็ค่อย ๆ ถอยร่นจากไป

หลี่ฉางอันยืนอยู่ที่หน้าประตู สีหน้าสงบนิ่ง ราวกับเพียงแค่ส่งแขกที่ไม่ได้รับเชิญไม่กี่คนกลับไปเท่านั้น

เซียนทองคำปฐมภาวะ

ธรณีประตูนี้แบ่งกั้นระหว่างเซียนและอริยะ นับจากนี้เป็นต้นไป เขาจะไม่ใช่เพียงมดปลวกบนกระดานหมากที่ใครจะหยิบจับไปไว้ที่ใดก็ได้อีกต่อไป

เขายกมือขึ้น ปลายนิ้วลากผ่านห้วงมิติเบา ๆ

ไม่มีความผันผวนของพลังเวท ไม่มีแสงเซียนปรากฏวาบขึ้น

ทว่ายามที่ปลายนิ้วเขาเคลื่อนผ่าน รอยร้าวสีเทาสายหนึ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ก็ปรากฏขึ้นในมิติอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะประสานปิดลงอย่างเงียบเชียบเช่นกัน