เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 งานเลี้ยงท้อเซียนเริ่มขึ้น มหาเซียนกลับไม่ได้รับเชิญ
ภายในวังสระหยก เมฆหมอกต่างแลดูเป็นบันได เสียงดนตรีเซียนดุจดังสายน้ำ
ราชินีซีหวังหมู่ประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์เจ็ดสี ปลายนิ้วสัมผัสแผ่นหยกอันอบอุ่นแผ่วเบา ดวงเนตรหงส์ทอดยาวลงต่ำ รับฟังคำรายงานจากเซียนหญิงชิงหลวนที่อยู่เบื้องล่าง
“……วานรอสูรตนนั้นกล่าวว่า ต้นไม้นี้เกิดจากยามว่างเขานึกสนุกจึงปักกิ่งไว้ด้วยมือตนเอง หม่อมฉันสังเกตดู ต้นไม้นี้ไม่มีปราณเซียน ทว่ากลับหยั่งรากลงในดินศักดิ์สิทธิ์อันอุดมสมบูรณ์ นับว่ามีความไม่เหมาะสมอยู่จริง เพียงแต่เจ้าวานรอสูรนั้นปกป้องไว้แน่นหนา หม่อมฉันจึงไม่กล้าจัดการโดยพลการ”
เซียนหญิงชิงหลวนรายงานสิ่งที่พบเห็นภายในสวนท้อเซียนอย่างละเอียดทุกประการ
ราชินีซีหวังหมู่ไม่กล่าววาจาใด
ภายในท้องพระโรงเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงแผ่วเบาของเมฆหมอกที่ไหลเวียน