0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 ท้อป่าเยือนสวนสวรรค์ เมล็ดมรรคตกในสวนท้ออภัย

ที่ประทับเจ้าเสมอเทียบฟ้า

ทองอร่ามเรืองรอง กลิ่นอายเซียนโอบล้อม

ทว่าซุนหงอคงกลับรู้สึกว่าที่แห่งนี้อึดอัดยิ่งกว่าผนังหินชื้นแฉะในถ้ำม่านวารีเสียอีก

เขาใช้เท้าเตะกระถางธูปทองม่วงข้างกายจนล้มคว่ำ เถ้าธูปเซียนในกระถางหกกระจายเต็มพื้น ราวกับความหม่นหมองว้าวุ่นในใจเขา ณ ขณะนี้

“มหาเซียน! มหาเซียน!”

ลิงวิญญาณสองตัวที่ติดตามมาจากโลกเบื้องล่างวิ่งล้มลุกคลุกคลานเข้ามา ในมือยังประคองของสิ่งหนึ่งที่ห่อด้วยใบตองไว้อย่างแน่นหนา

“นี่คือสิ่งใด?”

ซุนหงอคงชำเลืองมองแวบหนึ่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายอย่างถึงที่สุด