0030

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 ตำแหน่งอริยะไร้ซึ่งความหมาย วานรก่อกวนรับราชโองการเฝ้าสวน

ท้องพระโรงหลิงเซียว

เงียบสนิท

ละอองแสงสีทองดูราวกับยังไม่ทันจางหายไปจากสายตาของเหล่าเซียนทั้งมวล

ท่าทางของวานรอสูรที่แบกกระบองเหล็กพลางชี้ไปยังประตูสวรรค์พร้อมเสียงหัวเราะเยาะเย้ยคลุ้มคลั่งนั้น ราวกับตราประทับที่ฝังลึกลงไปในจิตวิญญาณเซียนของเทพกระบี่ทุกองค์

“พ่ายแพ้แล้วหรือ?”

ขุนนางเซียนผู้หนึ่งพึมพำกับตนเอง เสียงเบาประหนึ่งละเมอ ทว่ากลับบาดหูอย่างยิ่งในท้องพระโรงที่เงียบสงัดจนได้ยินแม้เสียงเข็มตก

ใช่แล้ว

พ่ายแพ้แล้ว