เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 อริยะวางหมาก โกลาหลซ่อนตัว
แดนตะวันตก เขาวิญญาณ มหาวิหารอสนีธรรม
บนแท่นบัว พระตถาคตโลกนาถกำลังแสดงธรรมอันสูงสุด
เสียงพรหมก้องกังวาน บุปผาสวรรค์โปรยปราย บัวทองผุดจากปฐพี
เบื้องล่างนั้นประกอบด้วยพุทธะสามพันองค์ พระอรหันต์แปดร้อยรูป และพระโพธิสัตว์สี่หมู่ ต่างสดับฟังอย่างหลงใหล จมดิ่งอยู่ในมหามรรค
ฉับพลันนั้น
เสียงพรหมที่ขจรขจายไปทั่วเขาวิญญาณกลับหยุดลงโดยไร้สัญญาณเตือน
เหล่าพุทธะและพระโพธิสัตว์ที่กำลังสดับฟังอยู่ ราวกับถูกกระชากออกมาจากสมาธิขั้นลึกสุดโดยฉับพลัน ต่างพร้อมใจกันลืมตาแห่งปัญญา มองไปยังแท่นบัวด้วยความฉงน
เห็นเพียงพระตถาคตผู้ทรงพุทธลักษณ์สง่างาม ดวงตาแห่งปัญญาที่มองทะลุสามภพและเห็นเหตุการณ์ในอดีตได้นั้น บัดนี้กลับหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับมองทะลุห้วงสุญญะอันไร้สิ้นสุด ไปยังสถานที่หนึ่งที่ไม่อาจล่วงรู้