0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 หนึ่งห้วงความคิดแปรเปลี่ยนเป็นสน, เทพมารสั่นสะเทือนปฐพี

บนลานประลองยุทธ์ เสียงผู้คนดังระงม

ที่นี่คือสถานที่ที่ศิษย์เขาฟางชุ่นใช้ประลองวิถีมรรคาเป็นประจำ แต่บัดนี้กลับมีผู้คนล้อมรอบถึงสามชั้นหนาแน่น ยิ่งกว่างานประลองครั้งไหนๆ ทั้งสิ้น

ซุนหงอคงยืนอยู่กลางลาน เพลิดเพลินกับสายตามากมายที่มองมาทั้งด้วยความอยากรู้อยากเห็น อิจฉา และริษยา รู้สึกเพียงว่าขุมขนทั้งสามหมื่นหกพันแห่งทั่วร่างผ่อนคลายลงอย่างถึงที่สุด

“ศิษย์น้องหงอคง รีบแสดงออกมาให้พวกเราชมดูเถิด!”

“ใช่แล้ว พวกเราเคยเห็นเพียงชื่อ ‘เจ็ดสิบสองแปรแห่งปฐพี’ ในตำรา ยังไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเองมาก่อนเลย!”

เหล่าศิษย์เหล่านั้นต่างพากันพูดจายุยงส่งเสียงเชียร์ ถ้อยคำเต็มไปด้วยการยกยอและประจบสอพลอ

ซุนหงอคงเดิมทีเป็นคนใจร้อนและไม่อยู่นิ่ง เมื่อถูกยกยอเช่นนี้ก็ยิ่งลำพองใจ จนลืมคำตักเตือนของบรรพชนโพธิที่ว่า “ห้ามอวดอ้าง” ไปจนหมดสิ้น

เขาชำระลำคอแล้วกวาดสายตามองรอบหนึ่งอย่างลำพองใจ