เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 ใบโพธิหนึ่งใบข้ามมหาสมุทรใจ หมากกระดานก่อเค้าสังหาร
ในป่าโพธิ์ แสงยามเช้าเริ่มสาดส่องเพียงเบาบาง
การทดสอบตักน้ำได้ดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
เหล่าศิษย์ทยอยเดินออกจากแนวป่ากันเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยและตื่นเต้น ในมือถือสมบัติวิเศษที่มีแสงเรืองรองต่างกันไป ต่างถือวารีไร้รากมาปริมาณมากน้อยต่างกัน
หลิงอวิ๋นจื่อยืนอยู่แถวหน้าสุด คนโทหยกขาวบริสุทธิ์ในมือเขาเกือบจะเต็มปรี่ ตัวคนโทแผ่ไอเย็นจางๆ ออกมา ดึงดูดให้คนรอบข้างต่างพากันอิจฉาและกล่าววาจาประจบยกยอ
“ศิษย์พี่หลิงอวิ๋นจื่อมีพลังอิทธิฤทธิ์กว้างไกล ครั้งนี้ต้องเป็นผู้ชนะเลิศแน่นอน!”
“ใช่แล้ว พลัง ‘ชักใยนำสาย’ ของศิษย์พี่ พวกเราเหล่านี้นับว่าห่างไกลเกินกว่าจะเทียบเคียง”
หลิงอวิ๋นจื่อฟังคำประจบเหล่านั้น แม้ใบหน้าจะยังคงเรียบเฉย ทว่าลึกลงไปในแววตากลับไม่อาจซ่อนความหยิ่งผยองที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องเป็นผู้ชนะไว้ได้
สายตาของเขากวาดมองไปทั่วทั้งบริเวณ สุดท้ายก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างโดดเดี่ยวร่างหนึ่งบริเวณริมป่า