ตอนที่ 301 เรื่องที่ฉันเขียนนิยายถูกเปิดเผยแล้วเหรอ?

ตอนที่ 301 เรื่องที่ฉันเขียนนิยายถูกเปิดเผยแล้วเหรอ?

มื้อเที่ยงแห่งการพร้อมหน้าพร้อมตาผ่านไปอย่างเต็มคราบ

หลังจากมื้อเที่ยงสิ้นสุดลง จงเหยาเหยาก็เสนอตัวว่าจะตามคุณย่ากลับไปอยู่ที่บ้านสักพัก ตอนนี้เธอกำลังจะไปเรียนที่เฉิงตูแล้ว เวลาที่จะได้กลับมาดูแลคุณย่าจะน้อยลงเรื่อยๆ เธอจึงทะนุถนอมทุกโอกาสที่มี

“พี่เสี่ยวซู งั้นฉันกลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณย่านะ”

เจียงซูยิ้มพลางลูบหัวเหยาเหยาเบาๆ: “อืม ไปเถอะ คุณย่าเองก็คงคิดถึงเธอมากเหมือนกัน อยู่บ้านก็ต้องเชื่อฟังคุณย่านะ คุณย่าอายุมากแล้ว พยายามช่วยงานท่านเท่าที่ทำได้นะ”

“อื้มๆ!” จงเหยาเหยารับคำอย่างหนักแน่น: “ฉันจะทำแน่นอน!”

เจียงซูยกกระเป๋าเดินทางที่เหยาเหยาเก็บเตรียมไว้ที่บ้านไปใส่ในกระโปรงหลังของรถแท็กซี่ หลี่ซิ่วเจินยืนอยู่ข้างๆ มองดูเสี่ยวซูที่ตอนนี้เติบโตขึ้นเป็นหนุ่มรูปงาม และมองดูหลานสาวที่เติบโตขึ้นมาสวยสะพรั่งไม่แพ้กัน รอยยิ้มอันอ่อนโยนในดวงตาของเธอก็ยิ่งเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจมากขึ้นเรื่อยๆ

เหยาเหยาคนนี้ ดูเหมือนจะพบที่พึ่งพิงของตัวเองแล้วสินะ

ดีจริงๆ

“พี่เสี่ยวซู บ๊ายบาย~”