ตอนที่ 260 คฤหาสน์ทองซ่อนสามนงคราญ

ตอนที่ 260 คฤหาสน์ทองซ่อนสามนงคราญ

เจียงซูเหลือบมองตู้ที่จูจูซ่อนตัวอยู่ มุมปากกระตุกเบาๆ พลางนึกในใจว่า 'เธอก็รู้จักกลัวเหมือนกันเหรอ? ทีตอนลักลอบหาฉันเมื่อคืนล่ะใจกล้าเชียวนะ'

เขาบ่นพึมพำในใจก่อนจะเปิดประตูอีกครั้ง

เมื่อเห็นจงเหยาเหยายืนสะสวยอยู่หน้าประตู เจียงซูก็เอ่ยถามอย่างอ่อนโยนว่า “มีอะไรเหรอ?”

จงเหยาเหยายืดคอชะเง้อเข้าไปในห้องเพื่อสำรวจ เมื่อไม่พบความผิดปกติเธอก็เอ่ยว่า “อื้ม ฉันจัดของเสร็จแล้วค่ะ เลยอยากมาหาพี่เสี่ยวซู”

“ห้องมันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?” เจียงซูยิ้มถาม

“แต่พี่เสี่ยวซูไม่ได้อยู่ข้างๆ นี่คะ ฉันมาอยู่ในที่แปลกถิ่นคนเดียวแล้วรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเลย” พูดจบจงเหยาเหยาก็เข้ามากอดแขนเจียงซูอย่างออดอ้อน “อยู่กับพี่เสี่ยวซูแล้วสบายใจที่สุดเลยค่ะ”

เจียงซูอดขำไม่ได้ ความปลอดภัยอีกแล้วนะ เธอคนนี้กับจูจูนัดกันมาพูดคำเดียวกันหรือเปล่าเนี่ย

ภายในตู้ ซูซินจูแอบเปิดแง้มออกมาเห็นภาพนั้นพอดี แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา เธอจะอยู่กับเสี่ยวซูสองต่อสองทีต้องหลบๆ ซ่อนๆ แต่เหยาเหยามีฐานะน้องบุญธรรมบังหน้า จะทำอะไรก็ดูเปิดเผยไปซะหมด

“พี่เสี่ยวซู ทำไมไม่ปิดม่านล่ะคะ?”