ตอนที่ 258 ร่วมเตียงเคียงหมอนในผ้าห่มผืนเดียว

ตอนที่ 258 ร่วมเตียงเคียงหมอนในผ้าห่มผืนเดียว

ราตรีเริ่มลุ่มลึก เจียงซูที่กำลังงัวเงียจู่ๆ ก็รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวบางอย่างบนเตียง

การมาค้างอ้างแรมในโรงแรมที่ไม่คุ้นเคยแบบนี้ เขาไม่กล้าใช้ทักษะสมาธิเพราะกลัวว่าจะหลับลึกเกินไป หากเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นมาเขาจะไม่สามารถตอบสนองได้ทันท่วงที

เจียงซูค่อยๆ ลืมตาขึ้น อาศัยแสงสว่างรำไรที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา เขาเห็นเงาร่างลางๆ กำลังขยับไปมาอยู่ข้างตัว หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ร่างนั้นก็ค่อยๆ มุดเข้ามาในผ้าห่มของเขาอย่างแผ่วเบา

เมื่อได้กลิ่นกายหอมละมุนที่คุ้นเคย เขาก็เอ่ยถามเสียงเบา “เหยาเหยา?”

จงเหยาเหยาชะงักลมหายใจ ตอบกลับอย่างรู้สึกผิดว่า “พี่เสี่ยวซูยังไม่หลับเหรอคะ?”

“...ยังไม่หลับลึกน่ะ เธอไม่นอนที่เตียงตัวเอง มาหาฉันทำไม”

“พี่จูจูหลับแล้วเอาแต่ลูบไล้ตัวฉัน ฉันนอนไม่หลับ...”

เจียงซูถึงกับพูดไม่ออก ดูไม่ออกเลยว่าซูซินจูจะมีงานอดิเรกแบบนี้ด้วย เพียงแต่ว่าตอนนี้จงเหยาเหยามุดมาบนเตียงเขา ไม่กลัวว่าตอนเขาหลับจะเผลอไปทำอะไรเธอบ้างหรือไง?

“ทำตรงไหนเธอ?”