ตอนที่ 245 พี่เสี่ยวซู ฉันใกล้จะตายแล้วหรือเปล่าคะ?

ตอนที่ 245 พี่เสี่ยวซู ฉันใกล้จะตายแล้วหรือเปล่าคะ?

ภายในห้องพักรับรอง ไป๋ลู่บรรเลงเพลงบีไมเนอร์โซนาตา ซึ่งเป็นเพลงที่เธอถนัดที่สุดในเวลานี้ออกมาทันที นี่คือหนึ่งในบทเพลงสำหรับใช้สอบวัดระดับเปียโนขั้นการแสดง

หลิวหลี่ผิงรับฟังเธอดีดเปียโนอย่างเงียบเชียบ และพบว่าพื้นฐานของไป๋ลู่นั้นแน่นหนามาก ท่วงทำนองและบันไดเสียงไหลลื่นกลมเกลียวเป็นธรรมชาติ ไม่ใช่เพียงการเอาตัวโน้ตมาปะติดปะต่อกันอย่างง่ายๆ

ไป๋ลู่หลับตาดีดอย่างมีสมาธิยิ่ง นิ้วมือที่คล่องแคล่วร่ายรำไปบนลิ่มนิ้วราวกับกำลังเต้นระบำ ราวกับเธอกำลังเพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรี และอารมณ์ความรู้สึกของตนเองก็ได้เกิดการประสานกังวานร่วมไปกับบทเพลงนั้น

แววตาของหลิวหลี่ผิงอดไม่ได้ที่จะฉายแววประหลาดใจออกมา เด็กสาวตรงหน้านี้เห็นได้ชัดว่าบรรลุถึงระดับการแสดงแล้ว และหากพิจารณาจากทักษะฝีมือที่เธอแสดงออกมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเธอมีพรสวรรค์ทางด้านเปียโนที่สูงมาก

พูดกันตามตรง หลายปีมานี้หลิวหลี่ผิงก็สอนเด็กที่เรียนเปียโนมาไม่น้อย แต่ไม่มีใครเลยที่สามารถให้ความรู้สึกของการหลอมรวมเข้ากับดนตรีได้เหมือนกับไป๋ลู่

บีไมเนอร์โซนาตาค่อยๆ สิ้นสุดลง ไป๋ลู่เงยหน้าขึ้นมองหลิวหลี่ผิงด้วยความประหม่าเล็กน้อย เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกว่าเธอดีดได้ไม่ดีพอ

“ดีดได้ยอดเยี่ยมมากจ่ะ” หลิวหลี่ผิงยิ้มพลางกล่าว

“จริงเหรอคะ?!” ใบหน้าของไป๋ลู่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี

“อืม ต่อให้เทียบกับเพื่อนรุ่นเดียวกันที่เข้าโรงเรียนดนตรีโดยเฉพาะ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย”