กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย TohRuNovel
ตอนที่ 242 ทำไมกางเกงเลกกิ้งนี่มันฉีกขาดง่ายจัง
คืนข้ามปีปีนี้หนาวกว่าปกติมาก อุณหภูมิลดต่ำลงเหลือเพียง 1-2 องศาเซลเซียส แต่ธุรกิจโปโปจีที่ร้านกลับพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในวันสุดท้ายของปีตามปฏิทินสุริยคติ
ลูกค้าแวะเวียนมาไม่ขาดสาย แม้จะล่วงเข้าสู่ช่วงเที่ยงคืนแล้วก็ยังมีผู้คนพลุกพล่าน
จงเหยาเหยากลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าหลังเลิกเรียนในช่วงบ่าย ส่วนซูซินจูนั้นอยู่เล่นที่บ้านเจียงซูจนดึก จนกระทั่งเข็มนาฬิกาชี้ไปที่เลข 12 ตรงเป๊ะ สัญญาณว่าปีเก่าได้ผ่านพ้นไปและปีใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น
“เสี่ยวซู สวัสดีปีใหม่นะ” ซูซินจูชูแก้วโค้กขึ้นพร้อมรอยยิ้มตื่นเต้น
“สวัสดีปีใหม่” เจียงซูยิ้มตอบ แก้วทั้งสองกระทบกันเบาๆ
“เหลืออีกไม่ถึงเดือนก็จะถึงตรุษจีนแล้วนะ เวลาผ่านไปไวมากจริงๆ”
“นั่นสินะ ไวมากจริงๆ” เจียงซูทอดถอนใจ ใจลอยไปชั่วขณะ นับตั้งแต่เขากลับมาเกิดใหม่ตอนอายุ 5 ขวบ พริบตาเดียวก็ผ่านไปเกือบ 8 ปีแล้ว
เขากลายเป็นนักเขียนระดับแพลตตินัมตั้งแต่อายุยังน้อย และยังช่วยให้พ่อแม่ตั้งตัวได้ในธุรกิจอาหาร ชาตินี้เขาไม่ต้องลำบากเหมือนชาติก่อน และสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบายอย่างยิ่ง
“นี่ก็ดึกมากแล้ว จูจูนี่ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?”