ตอนที่ 170 แม่ของหนูชื่อฟู่หว่านอิ๋ง

ตอนที่ 170 แม่ของหนูชื่อฟู่หว่านอิ๋ง

เช้าวันเสาร์ หลังจากท้องฟ้าแจ่มใสติดต่อกันมาครึ่งเดือน ในที่สุดเมฆครึ้มก็เคลื่อนตัวเข้ามาปกคลุม

เจียงซูพาเหยาเหยามาทานมื้อเช้าที่ร้าน หลังจากเสร็จธุระเขาก็ตั้งใจจะพากันไปที่สนามกีฬาโอลิมปิกใจกลางเมือง เพื่อดูการแข่งขันเต้นของจูจู

นี่คือสัญญาที่พวกเขากตกลงกันไว้ล่วงหน้า ถ้าเขาไม่ไป เขาต้องยอมทำตามคำขอของจูจูสามข้อโดยไม่มีเงื่อนไข

"เสี่ยวซู ดูท่าฝนจะตกนะ ถ้าลูกกับเหยาเหยาจะไปสนามกีฬา ต้องพกร่มไปด้วย" ฟู่หว่านอิ๋งเตือน

เจียงซูเงยหน้ามองท้องฟ้า สีเทาหม่นนั้นดูเหมือนฝนกำลังจะตกจริงๆ อากาศอบอ้าวผิดปกติ คาดว่าน่าจะเป็นพายุฝนกระหน่ำชุดใหญ่

"พี่เสี่ยวซู หนูอิ่มแล้ว พี่ค่อยๆ ทานนะ เดี๋ยวหนูวิ่งกลับไปหยิบร่มเอง!" เหยาเหยาอาสาอย่างกระฉับกระเฉง

"เหยาเหยารู้เหรอว่าร่มอยู่ไหน?"

"รู้สิคะ แขวนอยู่ที่ตะปูหลังประตูนั่นไง" เหยาเหยายิ้มร่า

"งั้นอย่าลืมหยิบร่มสีดำคันใหญ่มานะ ต่อให้ฝนตกหนักแค่ไหนพวกเราก็จะไม่เปียก"