เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย TohRuNovel
ตอนที่ 137 ผู้หมวดถันถัน?
สุดท้ายน้องต่ายก็ไม่ได้ถูกส่งออกไป เจียงซูได้แต่ทอดถอนใจ
ดูเหมือนว่าปลายทางสุดท้ายของน้องต่ายไม่ควรถูกกักขังอิสรภาพไว้ในกรง แต่น่าจะไปปรากฏอยู่บนโต๊ะอาหารมากกว่า... น้ำตาแห่งความซาบซึ้งไหลย้อยออกจากมุมปากไม่หยุดเลยทีเดียว
เจียงซูอยู่เล่นกับเสี่ยวลู่ครึ่งวัน วันต่อมาซึ่งเป็นวันชิวชิก (วันที่ 7) เจียงอี้หมินก็พาทั้งครอบครัวนั่งรถบัสทางไกลมุ่งหน้าสู่เมืองเฉิงตู เพื่อพาเด็กๆ ไปเปิดหูเปิดตา
เมืองเจียโจวอยู่ไม่ไกลจากเฉิงตู มีเพียงเมืองเหมยซานคั่นกลาง นั่งรถบัสประมาณชั่วโมงเศษๆ ก็ถึงสถานีขนส่งผู้โดยสารทางไกลเมืองเฉิงตู
ทันทีที่ครอบครัวสี่คนลงจากรถ จงเหยาเหยาก็ถึงกับตะลึงในความศิวิไลซ์ของเมืองหลวงจังหวัด ถนนหนทางกว้างขวาง รถราวิ่งกันขวักไขว่ และมีตึกสูงตระหง่านแทรกตัวอยู่ท่ามกลางอาคารบ้านเรือน
ส่วนเจียงซูนั้นสีหน้าแทบไม่เปลี่ยน หรือจะบอกว่าเฉิงตูปี 2006 ก็แค่เนี้ย? ภาพที่เห็นยังมีบ้านเก่าๆ เต็มไปหมด เทียบไม่ได้เลยกับมหานครระดับสากลในโลกอนาคต