ตอนที่ 105 ยอมนั่งหัวเราะบนรถจักรยาน

ตอนที่ 105 ยอมนั่งหัวเราะบนรถจักรยาน

ตั้งแต่มีรถคันเล็ก ชีวิตที่เรียบง่ายของเจียงซูก็ดูเหมือนจะเพิ่มความสนุกในการขับรถขึ้นมาอีกนิดหน่อย

จงเหยาเหยาเองก็ตกหลุมรักความรู้สึกเวลาได้นั่งเบาะหลัง เธอสามารถกอดเอวพี่เสี่ยวซูไว้แน่น และปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสของสายลมที่พัดผ่านยามรถเร่งความเร็ว

น่าเสียดายที่ฟู่หว่านอิ๋งอนุญาตให้เจียงซูขี่ได้แค่บริเวณหน้าร้านและในลานบ้านเท่านั้น ไม่อนุญาตให้ไปที่อื่น โดยเฉพาะบนถนนใหญ่เพราะมันอันตรายเกินไป

หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จ บางครั้งพวกผู้ใหญ่ก็จะพาไปเล่นที่สวนสาธารณะ ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางกว่ามาก