ตอนที่ 47 รางวัลใหม่ช่างดุดัน

ตอนที่ 47 รางวัลใหม่ช่างดุดัน

หลังจากกลับมาถึงร้านได้ไม่นาน ร้านซาลาเปาก็ปิดทำการอย่างเป็นทางการ

เจียงซูเคยได้ยินแม่เล่าว่า เมื่อก่อนตอนบ่ายที่ร้านเคยขายทั้งเต้าหู้ทรงเครื่อง ข้าวเลือดหมู บะหมี่เย็น และเกี๊ยวนึ่ง แต่หลังจากทำไปได้สักพัก นอกจากจะเหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว ยังทำกำไรได้ไม่เท่าไหร่ด้วย

ดังนั้นสองสามีภรรยาจึงตัดสินใจทำแค่ช่วงเช้าขายอาหารเช้าเพียงครึ่งวัน แม้ว่าทุกวันจะต้องตื่นแต่เช้ามืด แต่ข้อดีคือมีเวลาพักผ่อนเพียงพอ และกำไรในแต่ละวันก็นับว่าน่าพึงพอใจมาก

การหาเงินน่ะ สิ่งสำคัญคือต้องกินไปได้นานๆ เหมือนน้ำซึมบ่อทราย

ตอนนี้เวลายังไม่ถึงห้าโมงเย็น คุณย่าของเหยาเหยาก็ยังไม่เลิกงาน เธอจึงตามเจียงซูกลับมาที่บ้านเพื่อฝากท้องมื้อค่ำด้วย