ตอนที่ 18 นางฟ้าของฉัน

ตอนที่ 18 นางฟ้าของฉัน

ไป๋ลู่จ้องมองเจียงซูตาค้าง ทำไมจู่ๆ เขาถึง... จู่ๆ ถึงได้เท่ขนาดนี้!

เด็กจอมซนสองคนนั้นหลังจากถูกเขาจับกดลงกับพื้นแล้วคำรามใส่ประโยคหนึ่ง ก็กลายเป็นเด็กดีขึ้นมาทันที ไม่ร้องและไม่กวนตัวเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง เพราะกลัวโดนตี

เมื่อเห็นว่าวิธีการของตัวเองได้ผลดีขนาดนี้ เจียงซูก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้ม สายตาไล่มองไปยังเด็กๆ ทีละคน

"พวกเธอต่อไปนี้ก็จงทำตัวสงบเสงี่ยมกันหน่อย ใครกล้าซน ฉันจะตีคนนั้น ได้ยินไหม?"

เด็กแทบทุกคนที่ถูกเขามองต่างก็หดคอหนี ไม่เคยเห็นเด็กคนไหนชกต่อยได้รุนแรงขนาดนี้มาก่อน ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็จับคนกดลงพื้น แถมยังไม่ยอมให้ร้องไห้อีกด้วย