เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 622 ฝ่ายชนะย่อมเหยียบย่ำฝ่ายแพ้! ยกดินแดนขอความเมตตา! เราละอายใจต่อบรรพบุรุษต้าอู่!
เมื่อเห็นลำแสงทำลายล้างของเฉินเทียนจือพุ่งตรงมายังศีรษะของตน ซีเหมินฉุนก็ตกตะลึงจนสติหลุด
เขาสัมผัสได้ถึงวิกฤตเป็นตายอย่างแท้จริงจากลำแสงนั้น!
เขารู้สึกว่าตนจะหลบอย่างไร ลำแสงทำลายล้างนี้ก็ต้องพุ่งเข้าที่ตัวเขาจนได้
ไม่รู้ว่าเรื่องนี้เป็นเช่นไร รู้เพียงว่าลำแสงทำลายล้างนี้อยู่ทุกหนแห่ง ตนเองหลบหนีไม่ได้เลย!
และเพียงชั่วขณะที่สติหลุดนั้น ซีเหมินฉุนก็หลบเลี่ยงไม่ได้อีกแล้ว!
“ระวัง!”
แต่ทันใดนั้น กัวเกาหมินที่อยู่ข้าง ๆ ก็ตอบสนองได้ทันเวลา ยื่นมือหนึ่งออกไป!
เหนือฝ่ามือ วังวนสีเทาขาวขนาดมหึมาหมุนควบแน่นขึ้นในชั่วพริบตา มาขวางอยู่เบื้องหน้าซีเหมินฉุน
ส่วนลำแสงทำลายล้างของเฉินเทียนจือก็พุ่งตรงเข้าไปในวังวนมหึมาของกัวเกาหมิน ถูกมันกลืนกินไป!