เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 589 นี่มันเรียกว่าเจ็บนิดหน่อยได้ยังไง? คำฟ้องของฉินซื่อผิง! เจตนาสังหารของจีหวนอวี่!
สีหน้าตื่นเต้นในน้ำเสียงของเซี่ยงเจิ้นเทียนยังไม่จางหาย แม้แต่คำพูดยังพูดไม่ทันจบ
เฉินเทียนจือก็ควบคุมโลหิตปราณสีเลือดดำอันพลุ่งพล่านที่หมุนวนอยู่รอบกายเขา ซึ่งหลอมรวมปราณปีศาจโลหิตกับปราณอเวจีเข้าไว้ด้วยกัน
ซึมเข้าไปทางรูขุมขนทั่วร่างของเซี่ยงเจิ้นเทียนแล้ว!
ชั่วพริบตาเดียว เซี่ยงเจิ้นเทียนก็ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับผีร้องหมาหอนออกมา!
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดที่ระเบิดออกมานี้ แม้แต่คนทั้งตรอกนอกคฤหาสน์ก็ยังได้ยินกันอย่างชัดเจน
ส่วนเซี่ยงเจิ้นเทียนนั้นทั้งร่างเจ็บปวดจนเกือบกระโดดขึ้นจากพื้นแล้ว!
แต่ชั่วขณะถัดมา เสียงของเฉินเทียนจือก็ดังเข้าหูเขาอีกครั้ง
“เจ้าคิดให้ดี ถ้าทนไม่ไหว โอกาสยกระดับฝีมือครั้งนี้ก็จะหมดไป!”
ในทันใดนั้นเอง สติของเซี่ยงเจิ้นเทียนที่ใกล้จะแตกสลายเพราะความเจ็บปวดก็สงบลงทันที