เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 552 เพิ่งมาถึงก็เจอเนตรมารปั่นป่วน? ยังกล้าแยกเขี้ยว! อสรพิษมารระดับพินิจสวรรค์? สังหารในพริบตา!
ครั้นมาถึงมณฑลปราบมารแล้ว ทัศนียภาพของท้องฟ้าทั้งผืนก็แปรเปลี่ยนไปในทันใด
ท้องฟ้านั้นมืดมัวลงจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า ปราณทมิฬในอากาศก็มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
แม้แต่ปราณอัปมงคลก็ยังมากกว่าที่อื่นหลายเท่าตัว
ความเข้มข้นของปราณปฐมในอากาศก็ลดต่ำลงมาก
บำเพ็ญอยู่ที่แดนแห่งนี้ ช่างเป็นนรกชัด ๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น อยู่ที่นี่นานเข้า ปราณอัปมงคลที่ลอยออกมาจากเนตรมารยังจะซึมซาบเข้าสู่กายเนื้อและดวงจิตวิญญาณ
ตัวเองก็จะถูกปนเปื้อนและกลืนกลายไปทีละน้อย
เวลาผ่านไปนานเข้า ก็จะค่อย ๆ ถูกกลืนกลายเป็นปีศาจมารที่ไร้สติปัญญาวิญญาณ รู้แต่การเข่นฆ่าและความเหี้ยมโหด
ดังนั้นทุกช่วงระยะเวลาหนึ่ง ทั้งผู้บำเพ็ญเพียรที่เฝ้ารักษาเนตรมารและกองทัพ ต่างต้องสับเปลี่ยนหมุนเวียนกัน