กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 484 ความโชคดีเล็กน้อยในใจเมิ่งเซียงเวย! พลิกโต๊ะทันที! ไม่สวามิภักดิ์ก็ตาย!
สระวิญญาณปทุมครามแห่งนั้น เป็นสิ่งที่บรรพชนของสำนักกระจ่างใจค้นพบด้วยตนเองในครั้งนั้น และนำกลับมายังสำนักนิกายทั้งผืน
จากนั้นยังต้องผ่านการบ่มเพาะอย่างพิถีพิถันนานหลายร้อยปี จึงเติบโตจนมีขนาดใหญ่โตเช่นทุกวันนี้!
เดิมทีมันคือรากฐานมรดกที่สั่งสมมาของสำนักกระจ่างใจพวกนาง แล้วเหตุใดบัดนี้จึงกลายเป็นของต้าโจวพวกเจ้าไปได้?!
แน่นอนว่า ถ้อยคำเหล่านี้เมิ่งเซียงเวยทำได้เพียงกู่ร้องด้วยความเดือดดาลอยู่ในใจ ไม่กล้าเอ่ยออกมาต่อหน้าเฉินเทียนจือเป็นอันขาด
เพราะนางรู้แจ้งแก่ใจว่า เวลานี้เฉินเทียนจือกำลังเรียกร้องสระวิญญาณปทุมครามจากสำนักกระจ่างใจของพวกนางอย่างโจ่งแจ้ง!
เฉินเทียนจือก็คิดเช่นนั้นจริง ๆ