กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 แสร้งคล้อยตาม! เฉินเทียนจือไม่มีทางสังหารพวกเขาจนหมดสิ้น!
โอวหยางจี้เทียนจ้องบุตรชายที่ยืนอยู่ข้างกายอย่างดุดัน ให้เขาเงียบเสีย
จากนั้นก็ไอหนักหนาคราหนึ่ง แล้วมองไปยังผู้คน ก่อนเอ่ยเนิบช้า
“ทุกท่าน คำพูดของบุตรข้าแม้…จะเย่อหยิ่งไปบ้าง แต่แก่นความหมายก็มิได้ไร้เหตุผล”
เขายกถ้วยชาตรงหน้าขึ้นจิบอึกหนึ่ง ตั้งสติให้มั่นคงแล้วกล่าวต่อ
“แผ่นดินผืนนี้คือถิ่นที่ขุมอำนาจใหญ่ของเราสืบทอดกันมาหลายรุ่น”
“ต้าฉู่ฆ่าล้างจนเกลี้ยงเกลาแล้วไม่คิดจะปกครอง จึงเหวี่ยงเราทิ้งไว้ให้ต้าโจว”
“แต่พวกเขาเคยถามเราบ้างหรือไม่?”
“เคยถามว่าเราเห็นด้วยหรือไม่?!”
“แผ่นดินที่เราอยู่อาศัยสืบทอดกันมาหลายรุ่น ย่อมต้องอยู่ในบังคับบัญชาของเราเอง!”