เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 พวกเจ้าไม่เอาหน้าตา งั้นข้าจะให้หน้าตาพวกเจ้าเอง! ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว!
ขณะนี้ เฉินเทียนจือและคณะยืนอยู่บนหัวของหลงหมิง มาถึงเหนือวัดคงหลินแล้ว
สิ่งที่มากับพวกเขาด้วยก็คือเมฆอัสนีดำทะมึนผืนใหญ่บนท้องฟ้า
ในนั้นหมู่เมฆดำกดทับลงมา อัสนีพลุ่งพล่าน เมฆาคลั่งไคล!
ทุกคนยืนอยู่กลางอากาศ มองลงมาจากที่สูงยังหมู่โถงและหอศาลาที่ถูกเสียงระฆังยามเช้ากับกลองย่ำค่ำปกคลุมอยู่เบื้องล่าง
ภายนอกดูมีความบริสุทธิ์ สังวรณ์ขรึมและเปี่ยมเมตตา
แต่ภายในกลับเน่าเฟะไปด้วยความหน้าซื่อใจคด ราคะตัณหาและกลิ่นคาวเลือด!
“ฝ่าคงลาหัวโล้นวัดคงหลิน ออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!”
น้ำเสียงของเฉินเทียนจือในยามนี้เปี่ยมบารมีถึงขีดสุด
ในเสียงนั้นแฝงปราณปฐมอันหนาแน่น ราวอัสนีสะท้านฟ้าเก้าสวรรค์ ระเบิดกึกก้องข้างหูพระภิกษุทุกองค์