กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ต่อให้เจ้าเขตจากศาลาว่าการมา ก็ต้องยืนให้ข้าแต่โดยดี!
ศพของเถียนเซี่ยวไห่ถูกลากออกไปอย่างรวดเร็ว
เลือดบนพื้นไม่ถูกชะล้างออก ยังคงเป็นผืนใหญ่สีแดงคล้ำ ค่อย ๆ ซึมลงสู่ร่องระหว่างแผ่นศิลาคราม
เฉินเทียนจือก็ไม่ได้สั่งให้ผู้ใดเก็บกวาด
เขาหันกายกลับ สายตากวาดผ่านฝูงชนที่เบียดเสียดดำมืดอยู่ด้านหลัง
จากนั้นก็เหลือบมองเจ้าตระกูลไม่กี่คนที่อยู่รอบนอกสุดของฝูงชน ซึ่งหน้าซีดเขียว
สุดท้าย สายตาของเขาหยุดลงที่คุณชายหกคนข้างกายฟางเหวินหย่วน ซึ่งถูกมัดแน่นเป็นก้อนราวกับบ๊ะจ่าง
เฉินเทียนจือขากระแอมเบา ๆ เสียงไม่ดังนัก แต่ด้วยการเสริมส่งของปราณปฐม มันกลับดังชัดเจนเข้าหูของทุกคนที่อยู่ในที่นั้น