กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 จิตใจอันแข็งแกร่งของเซี่ยงเจิ้นเทียน
ยามนี้ภายในสวนชาธุลีฟุ้งตลบ เศษอิฐแตกปลิวว่อน ทว่าลานกว้างกลับเงียบสงัด เงียบสนิทอย่างสิ้นเชิง
เหล่าคนที่เมื่อครู่ยังพากันวิพากษ์วิจารณ์เฉินเทียนจือ ปากอ้าค้าง ตาเบิกโพลง สีหน้าชะงักแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
บางคนยังไม่ทันวางถ้วยชาในมือ น้ำชาก็หกเปื้อนเต็มตัวไปแล้ว
บางคนยืนพิงกำแพง ฝุ่นปูนติดเต็มหลังก็ยังไม่รู้สึกเลยแม้แต่น้อย
บางคนถอยหลังหนีจนสะดุดเก้าอี้ ก้นกระแทกพื้นนั่งลงไป กลับลืมลุกขึ้นมา
พวกเขามองเฉินเทียนจือ ราวกับมองอสุรกาย ไม่สิ ราวกับมองสัตว์ร้ายที่ห่มหนังคน