กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 เจ้าเด็กเฉิน ไปหน่วยปราบปีศาจอวิ๋นเทียนแล้ว ทำตัวให้กระฉับกระเฉง อย่าขายหน้า!
เหยียนจิ่งหลงยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศเหนือซากปรักหักพัง ถอนหายใจอีกครั้ง รู้ดีว่าครานี้ตนมาเสียเปล่า
เขานึกถึงคำที่พวกเจ้าเฒ่าในสำนักนิกายพูดไว้ คำมั่นนี้ให้ไว้เมื่อห้าร้อยถึงหกร้อยปีก่อน ตอนนั้นต้าโจวยังไม่ก่อตั้งแคว้น ใต้หล้ายังเป็นของต้าเจิ้ง
ราชสำนักยุคนั้นกดสำนักนิกายไม่อยู่ สังหารสักไม่กี่ร้อยคนจะนับเป็นอะไร เลี้ยงราชันศพไว้สักตัวจะนับเป็นอะไร ต่อให้ยุคนั้นราชสำนักคิดจะล้างสำนักเมฆาทมิฬ สำนักยุทธ์ชื่อเหยียนของพวกเขาก็กล้ายืนหยัดสู้กับต้าเจิ้ง ส่วนต้าเจิ้งได้แต่กลืนความอึดอัดคับแค้นลงท้อง
แต่ตอนนี้คือต้าโจว ดาบของต้าโจวแข็งกว่าต้าเจิ้งไม่ใช่แค่นิดเดียว