กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ฆ่าปีศาจมารและสิ่งชั่วร้ายยังไม่พออีกนะ!
การต่อสู้ทางฝั่งหุบเขาในมณฑลอวิ๋นซีสิ้นสุดลงแล้ว
ในหุบเขาเงียบสงบลง เหลือเพียงเสียงหึ่ง ๆ ของลมที่พัดผ่านซากปรักหักพัง
เฉินเทียนจือนอนอยู่บนพื้น แผ่แขนขากางออก ราวกับปลาเค็มที่ถูกตากแห้ง
ไม่อยากขยับแล้ว
กล้ามเนื้อทุกมัดทั่วทั้งร่างล้วนเจ็บปวด เจ็บจนเขาอยากด่ามารดาคน
ความเจ็บนั้นไม่ใช่ความเจ็บธรรมดา มันเป็นความเจ็บแบบถูกฉีกกระชาก ถูกบดขยี้ แล้วถูกฝืนต่อประกอบกลับเข้าด้วยกัน
เมื่อครู่ตอนที่ไอ้สิ่งอะไรไม่รู้ตัวนั้นเข้ามาสวมร่างลงมือแทน ก็ต่อสู้ได้สะใจอยู่หรอก ตอนนี้ผลข้างเคียงกลับมาครบหมดแล้ว
เขาลองขยับนิ้วมือ
เจ็บ