กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นกั๋วเฉียงอดขำไม่ได้ “อยากคิดถึงพวกเขาก็คิดไปสิ จะหาเหตุผลแปลก ๆ มาอ้างทำไม”
หวังซูเจินไม่มีทางยอมรับ “ฉันจะไปคิดถึงพวกเขาได้ยังไง ย้ายออกไปก็ดี สงบเงียบดี”
“ใช่ ๆ สงบเงียบ”
ผ่านไปสักพัก หวังซูเจินจึงเอ่ย “ตอนที่พวกเขากลับไปคราวก่อน เรายังโกรธกันอยู่ ก็ไม่ได้เตรียมอะไรไป คราวนี้ยังไงก็ต้องเตรียมของสักหน่อย เอาคราวก่อนมาชดเชย จะให้คนอื่นว่าบ้านเราไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่รู้จักเหตุผลไม่ได้ สำคัญที่สุดคือ จะให้คนอื่นคิดว่าเราไม่ชอบหลี่จินเหอไม่ได้เด็ดขาด!”