กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนหลี่จินเหอกลับมาถึง เสิ่นเฉายังไม่กลับมา แต่หวังซูเจินกลับมาก่อนแล้ว กำลังอ่านตำรากับบันทึกอยู่ในลานบ้าน ท่าทางตั้งอกตั้งใจใฝ่รู้ทีเดียว
“แม่คะ วันนี้ไม่ได้ออกไปข้างนอกเหรอคะ”
หวังซูเจินไม่แม้แต่จะเงยหน้า “จะให้ออกไปทุกวันได้ยังไง แม่พักบ้างไม่ได้หรือไง?”
“ได้สิคะ แต่ฉันว่าแม่เป็นยักษ์เหล็กกล้า อีกอย่าง อายุเท่าแม่นี่แหละเป็นวัยที่ต้องมุ่งมั่นบากบั่น ไม่ต้องพักหรอกค่ะ”
“เด็กคนนี้นี่ ทำไมกลับมาคนเดียวล่ะ เสิ่นเฉาอยู่ไหน?”