กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่หลี่จินเหอพูดต่อ “ทำไมคุณตกใจขนาดนั้นล่ะ หรือว่าจะถูกฉันเดาเข้าจริง ๆ?”
กวนเยว่ยิ้มอย่างเก้อ ๆ ไม่ได้ตอบคำถามนั้น กลับพูดว่า “คุณไม่อยากมีลูก แล้วพี่เสิ่นเฉาก็ไม่อยากมีลูกด้วยหรือคะ?”
หลี่จินเหอหันไปมองเสิ่นเฉา “ถามนายอยู่นะ นายอยากมีลูกไหม?”
เสิ่นเฉาฟังคำพูดของกวนเยว่แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่อยากมีลูก”
หลี่จินเหอขยับเข้าไปใกล้ ๆ ยิ้มแล้วถามเขา “หรือว่าชาตินี้แค่มีฉันก็เพียงพอแล้ว?”
เสิ่นเฉามองเธอ สีหน้าอ่อนโยนลงเล็กน้อย “ใช่ ชาตินี้แค่มีเธอก็พอแล้ว”
พวกเขาไม่จำเป็นต้องมีลูก หนทางข้างหน้ายังยาวไกล พวกเขาอยู่เคียงข้างกันจนแก่เฒ่าได้