กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันนี้กลับบ้านช้าไปหน่อยอย่างไม่แปลก เพราะจริง ๆ แล้วถึงตาพวกเขาต้องทำอาหาร เพื่อไม่ให้ท้องว่าง ตอนกลับมาหวังซูเจินก็ช่วยล้างและหั่นผักเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว
หลี่จินเหอพูดจาหวาน “แม่ ขอบคุณนะ”
หวังซูเจินทำหน้าเข้ม “คนในครอบครัวด้วยกันจะขอบคุณกันทำไม พูดแต่เรื่องพวกนี้”
หลี่จินเหอไม่เห็นด้วยกับคำนี้ “ก็ยังต้องขอบคุณอยู่ดี เพราะนี่ไม่ใช่หน้าที่ของคุณแต่แรก แต่คุณกลับช่วยฉันทำ ทุ่มเทเรี่ยวแรงและแรงงานไป ฉันก็ต้องขอบคุณคุณอยู่แล้ว”