กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ส่วนเหอเสี่ยวเฉ่านั่งอยู่บนเตียงคนไข้ สีหน้าซูบซีดเจ็บป่วย โครงตัวเธอใหญ่แต่คนผอม อีกทั้งพอได้รับบาดเจ็บแล้วใบหน้าก็ไม่มีเลือดฝาด ดูราวกับเหลือลมหายใจค้างอยู่เพียงหนึ่งเดียว พร้อมจะล้มลงได้ทุกเมื่อ เธอพูดอย่างอ่อนแรงว่า “แม่ ฉันจะตายอยู่แล้ว ฉันจะถูกตีตายอยู่แล้ว ฉันจะไปห่วงคนอื่นได้ยังไง”
หญิงชราชะงักไป นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินเหอเสี่ยวเฉ่าพูดเช่นนี้ แต่ก่อนไม่ว่าจะอย่างไร ไม่ว่าหลูจ้วงจะตีหนักแค่ไหน พอเธอยกเรื่องลูกขึ้นมา เหอเสี่ยวเฉ่าก็ต้องใจอ่อนทุกครั้ง ลูกตั้งสามคนนะ ถ้าในบ้านไม่มีงานทำ แล้วต่อไปจะเอาอะไรกินอะไรใส่
แต่ทว่าคราวนี้เหอเสี่ยวเฉ่ากลับไม่ใจอ่อนแม้แต่นิดเดียว