กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหอเสี่ยวเฉ่าพยักหน้า แล้วยังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “แต่สหายหลี่ ฉันหัวช้า กลัวว่าจะเรียนไม่ไหว”
หลี่จินเหอกลับพูดว่า “เธอเพิ่งเริ่มเรียน ทำไมถึงคิดว่าตัวเองหัวช้าเล่า เรียนครั้งเดียวไม่เป็นก็เรียนสองครั้ง สามครั้ง ไม่เข้าใจก็ถาม อ่านไป ไม่ใช่ว่าทุกเรื่องในโลกนี้จะเรียนครั้งเดียวแล้วเป็นเลยสักหน่อย”
พอได้ยินคำนี้ ในใจของเหอเสี่ยวเฉ่าก็สบายขึ้นอีกหน่อย ใช่แล้ว สิ่งที่เธอทำได้ ไม่ว่าจะเย็บผ้าหรือแค่ทำอาหาร ตอนแรกก็ทำไม่ดีทั้งนั้น ต้องทำหลายครั้งถึงจะทำได้
“เหมือนชื่อของเธอไง เหอเสี่ยวเฉ่า ตอนแรกที่เขียน ตัวหนังสือเบี้ยวไม่เป็นท่าใช่ไหม พอเขียนอีกทีก็ดีขึ้นเยอะใช่ไหม”