กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหอเสี่ยวเฉ่าจู่ ๆ ก็รู้สึกเหลือเชื่อ แต่งงานครั้งที่สอง มีลูกไม่ได้ สำหรับผู้หญิงคนอื่นแล้วแทบจะเป็นเรื่องฟ้าถล่ม แต่ทำไมหลี่จินเหอพูดออกมาเหมือนเป็นเรื่องง่ายดายเหลือเกิน เป็นแค่เรื่องเล็กนิดเดียว
“แต่…แต่คุณมีลูกไม่ได้นะคะ”
สมัยนี้คนที่เรียนมหาวิทยาลัยเก่งกันมาก คนเก่งขนาดนี้ หน้าตาก็ดี จะไม่ถือสาที่หลี่จินเหอมีลูกไม่ได้จริง ๆ หรือ
หลี่จินเหอกลับไม่แปลกใจเลย “ใช่ มีลูกไม่ได้ แล้วมันเป็นยังไงล่ะ ฉันแค่มีบุตรไม่ได้เท่านั้นเอง ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ตรงไหนเลยนี่”
“แต่…แต่สามีคุณก็…ขาดผู้สืบสกุลไม่ใช่เหรอคะ”