กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สีหน้าของหยางเสี่ยวอวี่เผลอเคร่งขรึมขึ้นมา
หลี่จินเหอยิ้มพลางพูดว่า “แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น ใครก็พูดไม่ได้หรอก”
หยางเสี่ยวอวี่กลับส่ายหน้า “ไม่หรอกพี่จินเหอ อันที่จริงพี่พูดถูกมาก ยังมีอีกไหม? ไม่เป็นไร พี่พูดต่อเถอะ รู้ตอนนี้ก็ยังดีกว่ารู้ทีหลัง”
คำพูดนี้ทำให้หลี่จินเหอมองเธอใหม่ ใช้ได้เลยนะ ระดับความคิดนี้สูงกว่าคนอื่นหลายคนเสียอีก
“อีกอย่างคือครอบครัวแบบนี้ บางทีอาจจะให้ความสำคัญกับลูกชายมาก กรณีที่สืบทายาทชายรุ่นต่อรุ่นแบบนี้ บางทีอาจจะบังคับให้เธอต้องมีลูกชายให้ได้”