กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จนใกล้จะถึงเวลาเข้านอน หวังซูเจินก็แทบไม่ยอมพูดจาปฏิสันต์กับเสิ่นกั๋วเฉียงเลย
เสิ่นกั๋วเฉียงเองก็จนใจ ได้แต่เอ่ยปากถามขึ้นก่อน “ซูเจินนะ เธออย่าเงียบแบบนี้สิ ถ้าฉันทำอะไรไม่ดีไป เธอบอกมาเถอะ บอกมาแล้วฉันจะแก้ไขยังไม่ได้อีกหรือ”
เขาจนปัญญาจริง ๆ
หวังซูเจินรู้ว่าเขากำลังหาขั้นบันไดให้เธอลง ถ้าเป็นแต่ก่อนเธอคงพูดไปแล้ว แต่ครั้งนี้เธออึดอัดใจเหลือเกิน ทั้งยังบอกไม่ได้ว่าสาเหตุคืออะไร ตลอดหลายปีมานี้เธอรู้สึกมาตลอดว่าเสิ่นเฉานิสัยดื้อรั้น หลายเรื่องก็ไม่ยอมเล่าให้พวกเขาฟัง เธอคิดว่าพวกเขาได้พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อชดเชยให้เขาแล้ว แต่เขาก็ยังเป็นแบบนี้