กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลี่จินเหอนี่ ปกติไม่ใช่ทั้งฉลาดทั้งได้ใจตัวเองหรือไง พอให้เธอช่วยคิดหาทางหน่อยก็ผลักไปผลักมาแน่นอนว่าเหตุผลที่เธอไม่พอใจมากกว่าคือเรื่องของเสิ่นเฉา
หลังจากนั้นหวังซูเจินก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก แต่สีหน้าของเธอดูไม่ค่อยดีเท่าไร
หลี่จินเหอแค่ทำเป็นไม่เห็น
ก่อนนอนตอนกลางคืน เสิ่นเฉาออกไปรินน้ำ ก็เห็นหวังซูเจินอยู่ข้างนอก ชัดเจนว่ารอเขา
“แม่ ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ”
หวังซูเจินสีหน้าไม่ค่อยดี “นอนไม่หลับ”
เสิ่นเฉาสีหน้าเรียบเฉย “งั้นผมไปนอนก่อน”
“หยุดก่อน” หวังซูเจินลุกขึ้นมองเขา “เสิ่นเฉา เรื่องของกวนเยว่ เธอไม่รู้สึกผิดเลยสักนิดหรือไง”