กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังเลิกงาน เสิ่นเฉาพึ่งขี่จักรยานออกจากประตูโรงงาน ก็บังเอิญเจอเสิ่นกั๋วเฉียงเข้าพอดี
เสิ่นกั๋วเฉียงเองก็นาน ๆ จะได้เจอลูกชาย จึงเรียกเขา “ไป กลับด้วยกันสิ ได้ยินว่าวันนี้มีปลาสดมาส่งชุดหนึ่ง แม่แกต้องซื้อมาแน่ กลับไปกินปลากัน”
เสิ่นเฉาไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ขี่จักรยานไปพลาง “ผมจะไปรับจินเหอ พ่อกลับไปก่อนเถอะ”
“เฮ้ย แก…”
เสิ่นกั๋วเฉียงตามไม่ทันเสิ่นเฉา จึงถอนใจว่า “ก็ไม่ได้ไปทางเดียวกันสักหน่อย ถึงกับต้องไปรับทุกวันเลยหรือไง อีกอย่าง หลี่จินเหอตัวโตขนาดนั้น หรือจะกลัวหลงทางไปได้ แต่งงานแล้วก็ต่างกันจริง ๆ”