กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จอบในมือหลี่จินกั๋วเกือบหลุดกระแทกลงมาทับเท้าตัวเอง เขาตั้งสติได้สักพักใหญ่ ก่อนจะก้าวออกไปทั้งที่ปกติต้องก้าวสามก้าวก็รวมเป็นก้าวเดียว “พี่ คุณพูดอะไรน่ะ? ที่คุณพูดเป็นเรื่องจริงหรือ?”
คนขี่จักรยานยิ้ม “จะยังมีเรื่องปลอมได้ยังไง? วันนี้บ่าย 4 โมงเธอจะโทรเข้ามา พวกคุณจำไว้ว่าไปรับสาย”
พูดจบก็ไม่รอช้า เขาปั่นจักรยานจากไป เขายังต้องไปแจ้งคนที่บ้านอื่นอีก และยังมีจดหมายบางฉบับต้องส่ง
หลี่จินกั๋วอึ้งไปพักใหญ่ จู่ ๆ ก็ตะโกนเสียงดัง “พ่อ พ่อ พ่อได้ยินไหม? จินเหอสอบได้งานในเมืองแล้ว เธอมีงานทำ ต่อไปก็เป็นคนในเมืองแล้ว!”