กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แต่หวังซูเจินกลับเงยหน้าขึ้นจ้องเขา
เสิ่นกั๋วเฉียงรู้สึกงุนงงอย่างบอกไม่ถูก “จ้องผมแบบนี้ทำไมกัน”
จ้องจนน่าขนลุก
“ในใจคุณรู้สึกว่าติดค้างอะไรผมอยู่ไหม”
คำพูดนี้ทำให้เสิ่นกั๋วเฉียงถึงกับไปไม่เป็น นี่มันเรื่องอะไรกับอะไรกัน “ซูเจิน อยู่ ๆ คุณก็ถามเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม”
หวังซูเจินก็เดือดขึ้นมาทันที “ทำไม ฉันถามเรื่องนี้ไม่ได้หรือไง”
“เปล่า ผมหมายความว่า อยู่ ๆ คุณก็ถามเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม”
“ฉันจะถามเพราะอะไรก็ไม่ต้องมายุ่ง ฉันถามคุณว่า ตั้งหลายปีมานี้ ในใจคุณเคยรู้สึกผิดต่อฉันสักนิดบ้างไหม”