กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสิ่นเฉาแข็งค้างไปทันที ไม่กล้าขยับเขยื้อน
“แผลยังเจ็บอยู่ไหม?”
เสิ่นเฉาพูดเสียงเบา “ไม่เจ็บแล้ว”
“งั้นต่อไปอย่าบาดเจ็บอีกนะ ได้ไหม?”
“…ก็ได้”
บรรยากาศเงียบลงไปชั่วขณะ เสิ่นเฉารู้เพียงว่าลมหายใจที่พิงอยู่บนไหล่อบอุ่น ราวกับวินาทีถัดไปจะตกลงมาบนใบหน้าของเขา แต่หลี่จินเหอกลับลุกขึ้นมาทันที เธอช่วยเสิ่นเฉาสวมเสื้อผ้า แล้วติดกระดุมให้เขาทีละเม็ด ๆ
สุดท้ายเธอเงยหน้าขึ้น แววตาเปี่ยมรอยยิ้ม มองเขา “หนังสือที่คุณเลือกฉันชอบมาก โต๊ะหนังสือที่คุณช่วยจัดให้ฉันก็ชอบมาก ดอกไม้ที่คุณวางไว้บนโต๊ะฉันก็ชอบมาก”
เสิ่นเฉามองเธออย่างเหม่อลอย “ขอบคุณ”
“ฉันก็ชอบคุณมากเหมือนกัน”