กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หวังซูเจินกลับบ้านด้วยความโมโหพอดี และบังเอิญเห็นเหลยต้าจวินมาส่งตั๋วรถไฟให้เสิ่นเฉา
ซื้อตั๋วเรียบร้อยแล้ว เป็นตั๋วของ 2 คน แต่น่าเสียดายที่ไม่มีตั๋วนอน มีแค่ตั๋วนั่ง
ทันทีที่เห็นตั๋วรถไฟ หวังซูเจินก็รู้สึกราวกับสมองระเบิดขึ้นมา ทุกอย่างในหัวปั่นป่วนจนทำอะไรไม่ถูก
แต่เหลยต้าจวินกลับไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของหวังซูเจินแม้แต่น้อย แถมยังรู้สึกเกรงใจเล็กน้อย “พี่เสิ่น ต้องขอโทษจริง ๆ ช่วงนี้ตั๋วนอนหมดแล้ว เหลือแค่ตั๋วแบบนี้”
เสิ่นเฉารู้ดีว่าตั๋วนอนหาซื้อได้ยาก ซื้อไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ
“ไม่เป็นไร ขอบใจนะ ไว้ฉันกลับมาแล้วจะเลี้ยงข้าวนาย”
“ได้ งั้นฉันกลับก่อน”
“กินข้าวก่อนแล้วค่อยกลับไหม?”