กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลี่จินเหอเพียงยิ้ม “ฉันไม่บอกไปแล้วหรือไง? ก็แค่พรหมลิขิตมาถึงเอง อย่าถามมากเลย เราจะกินข้าวกันแล้ว ดึกขนาดนี้ ต่างคนต่างกลับบ้าน ใครมีธุระอะไรก็ไปทำเถอะ ฉันไม่รั้งพวกคุณแล้ว”
พอได้ยินว่าพวกเขาจะกินข้าว ทุกคนก็ลุกขึ้นลา คนอื่นจะกินข้าว เราก็อยู่กินที่บ้านคนอื่นไม่ได้หรอก
บ้านเงียบสงบลงในที่สุด หลี่จินเหอยื่นของที่เสิ่นเฉาถือมาให้อวี๋เฟย “ก็พวกบุหรี่ เหล้า เนื้ออะไรพวกนั้นน่ะ พี่สะใภ้เอาไปเก็บไว้เถอะ”
อวี๋เฟยถือของไว้ในมือ เห็นได้ชัดว่าเธอทำตัวไม่ถูก
ยังดีที่เหอเสี่ยวซูเอ่ยปาก “เธอเอาไปเก็บไว้ก่อนเถอะ”
“ได้”