กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“คุณหัวเราะอะไร?”
เสิ่นเฉานั่งลงข้างเธอ “เมื่อก่อนผมเคยได้ยินคนสอนเด็ก มีแต่บอกว่าอย่าไปทะเลาะกับคนอื่น นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคนพูดว่าการทะเลาะกับคนอื่นแล้วมีแรงเยอะก็ถือเป็นข้อได้เปรียบอย่างหนึ่ง”
หลี่จินเหอพูดอย่างมีเหตุผลเต็มที่ “มันก็เป็นเรื่องปกตินี่ คุณลองคิดดูสิ ชีวิตคนเราตั้งแต่เด็กจนโต จะราบรื่นไปตลอดได้ยังไง? ตอนเด็ก ๆ เล่นกับเพื่อนยังมีเรื่องขัดแย้งกันได้เลย การทะเลาะกันก็เป็นเรื่องปกติมาก ขอแค่อย่าจงใจหาเรื่องก่อปัญหาก็พอ ในเมื่อทะเลาะกันแล้ว จะยอมแพ้ได้ยังไง ต้องชนะให้ได้สิ”