กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสิ่นเฉาขยับแขนเล็กน้อย บรรเทาอาการชาและความเจ็บปวดลงได้บ้าง จึงพูดว่า “เสิ่นเฉา ชื่อของผม”
หลี่จินเหอชะงัก สายตามองไปที่เขา สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียด แล้วถามเบา ๆ ว่า “คุณชื่อเสิ่นเฉา?”
น้ำเสียงแฝงความเหลือเชื่ออยู่บ้าง
เสิ่นเฉามองมา “ทำไม?”
ชื่อของเขามันแปลกนักหรือไง?
“…คุณก็คือเสิ่นเฉาน่ะเหรอ? คนที่พ่อเป็นผู้อำนวยการโรงงาน แม่เป็นหัวหน้าสหพันธ์สตรี คนนั้นน่ะเหรอ?”
เสิ่นเฉา “…ใช่” รู้สึกสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
หลี่จินเหอมองเขาด้วยสายตาเวทนา
เสิ่นเฉาสงสัยขึ้นมา “คุณเคยได้ยินชื่อผม?”