ตอนที่ 93 มองไม่ชัด

คำพูดนี้ราวกับสาดน้ำเย็นหนึ่งกะละมังใส่หูเซิ่งเฉียง ทำให้เขารู้สึกเย็นเยียบตั้งแต่หัวจรดเท้า ตำราในมือเกือบถือไว้ไม่มั่น เขาต้องใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะพูดออกมาเสียงสั่นว่า “ใช่ ผมรู้ว่าเรื่องในบ้านผมมันทำให้ดูน่าอับอายอยู่บ้าง ถ้าทางป้าเหยียนไม่มีคนที่เหมาะสมก็ไม่เป็นไร”

พูดจบก็เก็บตำราเตรียมจะไป สีหน้าอับอายปรากฏชัดขึ้นมาไม่น้อย

เหยียนฟางรีบดึงเขาไว้ “เสิ่งเฉียง ป้าพูดแบบนั้นไม่ได้มีความหมายอื่นเลย”

หูเซิ่งเฉียงสงบสติอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพูดว่า “ผมรู้”