กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ตอนหลี่จินเหอออกไปซื้อกับข้าวก็บังเอิญเจอจางลี่ คาดว่าเมื่อคืนเธอคงร้องไห้ ตาเลยบวมแดงนิด ๆ ทั้งยังดูซึมเซาไม่เหมือนปกติที่สดใสร่าเริง
พอจางลี่เห็นหลี่จินเหอ สีหน้าดูจะมีความรู้สึกผิดอยู่บ้าง ผ่านไปพักใหญ่เธอจึงทำท่าทีผ่อนคลายพูดว่า “เมื่อวานตอนบ่าย ขอบคุณนะ”
“มีอะไรให้ขอบคุณกันล่ะ โอ๊ย ตาของเธอทำไมบวมเป็นแบบนี้ล่ะ หรือว่าเธอเอาคำพูดของยัยนั่นมาใส่ใจจริง ๆ แล้ว?”
จางลี่ยื่นคอแข็ง “ฉัน... ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย”
“ฉันนึกว่าเธอโง่ถึงขนาดนั้นจริง ๆ เอาเรื่องนี้มาใส่ใจซะอีก”