กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังพูดจบ เหลยต้าจวินก็หอบหายใจแรงอยู่นานกว่าจะรู้ว่าพี่เสิ่นยังไม่ได้พูดอะไรเลย เขาเงยหน้าขึ้นและสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นสีหน้าไร้อารมณ์ของพี่เสิ่น
“พี่เสิ่น ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
“เธออยู่ที่นั่นตั้งแต่เมื่อไร แล้วนายรู้ได้ยังไง?”
เหลยต้าจวินเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก “พอฉันออกไปก็เห็นหัวหน้าหวังกับพวกเธอเข้าพอดี นายก็รู้ว่าในโรงงานมีคนรู้จักหัวหน้าหวังตั้งเยอะ ทุกคนเห็นหญิงสาวที่อยู่ข้างเธอ ก็เลยถามด้วยความอยากรู้ เธอ…เธอบอกว่าเป็นคนที่นายดูตัวด้วย บอกว่าเรื่องดี ๆ ใกล้เข้ามาแล้ว เดี๋ยวถึงเวลาจะบอกให้ทุกคนมาร่วมยินดี ฉันรู้ว่านายไม่ชอบดูตัว ก็เลยรีบวิ่งกลับมาหานาย”