กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หวังลี่ชุนไม่คิดเลยว่ายัยหนูคนนี้จะพูดเก่งขนาดนี้ นาน ๆ ทีเธอจะได้เห็นหลิ่วซูจนมุมแบบนี้ จึงเติมเชื้อไฟเข้าไปอีก “ใช่แล้ว ป้าหลิ่ว ดูจินเหอสิ ทั้งลำบากทั้งน่าสงสารขนาดนี้ ถ้าเป็นฉันนะ ป้าก็รีบคืนให้เธอไปเถอะ”
ใบหน้าของหลิ่วซูแดงก่ำ เธอยังคิดจะดิ้นรนต่ออีกหน่อย ก็ได้ยินหลี่จินเหอพูดราวกับทอดถอนใจว่า “ใคร ๆ ก็พูดว่าคนในเมืองใจกว้าง ดูตอนนี้แล้วก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเท่าไรนี่”
พอคำพูดนั้นพาดพิงคนในเมืองทุกคนขึ้นมา ทุกคนก็ไม่พอใจ ต่างพากันพูดว่า “ป้าหลิ่ว บ้านป้าเมื่อไม่กี่วันก่อนยังได้กินเนื้ออยู่เลยไม่ใช่เหรอ”
“ใช่แล้ว ลูกสาวป้ายังมีเงินซื้อเสื้อผ้าใหม่ แล้วทำไมป้าถึงไม่คืนเงินให้คนอื่นล่ะ”