กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร หลี่จินเหอได้ยินเสียงจักรยานดังกรุ๊งกริ๊งอยู่ด้านนอก เธอเงยหน้ามองออกไปข้างนอกแวบหนึ่ง ประตูใหญ่ของลานบ้านฝั่งนี้เปิดอ้าอยู่เป็นประจำ พอดีจึงมองเห็นผู้คนที่เดินผ่านไปมา ดูเหมือนจะถึงเวลาเลิกงานแล้ว หลายคนปั่นจักรยานเอ้อร์ปากังด้วยความเร็วสูง
จากนั้นทั้งเขตบ้านพักครอบครัวก็พลันคึกคักขึ้นมา
อย่าดูว่าลานบ้านแห่งนี้ไม่ใหญ่ เพราะมีคนอาศัยอยู่ไม่น้อย หลี่จินเหอนั่งอยู่ตรงประตู จึงเห็นหลายคนทยอยเข้ามาในลานบ้าน บางคนก็พาลูกกลับมาด้วย ชั่วพริบตาเดียว ทุกบ้านล้วนเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอย่างอึกทึกและเสียงหม้อชามกระทะไหกระทบกัน